تبلیغات
بهار نو - آیا گوش روابط عمومی ها شنواست؟

بهار نو
 
عشق یعنی ظاهر باطن نما / باطنی آکنده از نور خدا


ساخت فلش مدیا پلیر
ابزار وب Online User
وقتی می شنویم رد پای دولت قبل در آلودگی گوشت، خون، شیر خشک، برنج و آب و هوا کشف شده و تولید بنزین آلوده منجر به آلودگی های محیط زیست شده،(اینجا) از خودم می پرسم روابط عمومی دستگاه های مختلف در این مدت کجا بوده اند و در این زمینه چه کوتاهی هایی کرده اند که چنین اقدامات ناخوشایندی صورت گرفته است؟
 و پرسش مهم تر این که آیا صرفا با تغییر دولت ، این آسیب نیز پایان پذیرفته است و نمی تواند چنین آثار نامطلوبی دوباره اتفاق بیافتد؟
اصولا  آیا روابط عمومی های کشور ما توانسته اند به مسئولیت خویش در پیشگیری از بروز مشکلاتی در چنین سطح وقوف یابند؟
و آیا توانسته اند به چنان سطحی از بلوغ برسند تا قادر باشند از بروز چنین مشکلات عظیم زیست محیطی در آینده پیشگیری کنند؟
و همچنین آیا جایگاه روابط عمومی در کشور ما به این حد رسیده است تا بتواند در موضوع های اساسی نقش آفرین و تعیین کننده و تاثیرگذار باشد؟
آیا روابط عمومی های ما مسئولیت بزرگ خود در شناخت و آگاهی از درد و رنج مردم و پیشگیری از بروز دردها و آسیب های اجتماعی شناخته اند؟ و برای ایفای چنین مسئولیت عظیمی، ساز و کارهای متناسب با آن را طراحی و اجرا کرده اند؟
اگر به رغم فعالیت صدها روابط عمومی در کشور شاهد واردات و توزیع گوشت آلوده، توزیع خون آلوده، واردات ۱۵ تن شیر خشک آلوده، واردات ۱۳ نوع برنج آلوده، بالا رفتن میزان نیترات آب شرب، تولید و توزیع بنزین های آلوده و آلوده شدن هوا هستیم، باید پرسید روابط عمومی‌های ما در کشور چه می کرده اند که چنین رویدادهای نامبارکی توانسته است شکل بگیرد؟
عیب و ایراد روابط عمومی های ما کجاست؟ و آیا چنین رویدادهایی امکان وقوع مجدد و چندباره ندارند؟
تا چه میزان مدیرمداری و شیفتگی سازمانی مسئولان روابط عمومی دستگاههای اجرایی و خدماتی در بروز چنین رویدادهای خطرناک و تاسف بار نقش داشته است؟
آیا با مروری بر این واقعیت های تلخ که در سایه بی توجهی یا کم توجهی به خرد جمعی و اتکا به رفتارهای فردی و غیرکارشناسی و نادیده گرفتن انتقادها و پیشنهادهای متخصصان و دلسوزان شکل گرفته است ، توانسته ایم کاستی های عملکرد روابط عمومی ها را شناسایی کرده و به طور اساسی این معضل را مرتفع کنیم؟
آیا روابط عمومی دستگاههای اجرایی ما ساز و کارهای لازم را برای شنیدن صدای مردم و مشتریان خود طراحی و اجرا کرده اند؟
 آیا صدای مردم در سازمان های ما شنیده می شود؟
 آیا خواست های واقعی مردم توسط هر دستگاه اجرایی شناسایی می شود؟
 آیا برای شناسایی و تامین نیازهای منطقی مردم ساز و کار کارآمد و اثربحشی را در روابط عمومی ها پیاده کرده ایم؟
این پرسش ها و پرسش های فراوان مشابه دیگر می تواند توجه و همت مسئولان را به این سمت و سو سوق دهد تا برای پیشگیری از بروز مشکاتی نظیر آلودگی های گسترده زیست محیطی که از گوشت و آب و برنج گرفته تا بنزین و هوا رو در بر گرفته، با تقویت روابط عمومی ها و ایجاد ساز و کارهای مناسب و لازم در هر دستگاه برای شنیدن صدای واقعی مردم و شناسایی نیازها و انتظارات آنان اقدامات عاجل و شایسته ای را برنامه ریزی و اجرا کنند.




طبقه بندی: ارتباطات اجتماعی،  فرهنگی، 
برچسب ها: روابط عمومی، شنیدن، صدای مردم، مشنریان،  

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 28 خرداد 1393 توسط محمد امامی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک

  • دانلود فیلم
  • خرید vpn